Spis Treści
Popularyzacja wiedzy (platforma translacji wiedzy)
W ostatnich latach coraz intensywniej propaguje się wykorzystanie wiedzy z badań w dziedzinie zdrowia do działań praktycznych, a także do tworzenia polityk i programów, mających zastosowanie zarówno w leczeniu (medycynie naprawczej), zdrowiu publicznym, promocji zdrowia, jak i organizacji systemu zdrowotnego. Wynika to przede wszystkim z dążenia do prowadzenia efektywnych działań służących poprawie sytuacji zdrowotnej oraz ograniczaniu społecznych nierówności w zdrowiu.
Niestety, jak pokazują wyniki badań prowadzonych na całym świecie, pomimo wielu wysiłków, wiedza z badań w dziedzinie zdrowia jest wykorzystywana do podejmowania decyzji w niezadawalającym stopniu i stosunkowo rzadko.
W piśmiennictwie związanym z dziedziną zdrowia do opisu procesu, w którym wiedzę tłumaczy się do celów praktycznych coraz częściej używane jest określenie „translacja wiedzy” (ang. knowledge translation).
Canadian Institutes of Health Research definiują translację wiedzy (ang. knowledge translation) jako dynamiczny i cykliczny proces, który obejmuje:
- syntezę, czyli zebranie wyników z wielu badań na dany temat,
- rozpowszechnienie zebranych wyników poprzez komunikaty dostosowane do konkretnych odbiorców,
- wymianę, czyli interakcje między naukowcami a odbiorcami wiedzy,
- etycznie uzasadnione zastosowanie wiedzy,
w celu poprawy zdrowia, udostępnienia bardziej efektywnych świadczeń zdrowotnych oraz produktów, a także wzmocnienia systemu opieki zdrowotnej.
Celem tej sekcji jest dostarczenie, w dostosowanej do potrzeb użytkownika formie, informacji (m.in. podsumowań, wyników badań, innych form dowodów z badań naukowych) pochodzących z wiarygodnych źródeł, wspomagających podejmowanie decyzji w zakresie polityki lub praktyki zdrowia publicznego.
Materiały z konferencji „Standardy edukacji zdrowotnej oraz Standardy planowania i ewaluacji programów zdrowotnych w Polsce”
Standardy edukacji zdrowotnej
Standardy edukacji zdrowotnej skierowane są do realizatorów edukacji z dziedzin takich jak m.in. zdrowie publiczne, opieka zdrowotna, opieka społeczna czy oświata. Określają zakres edukacji zdrowotnej oraz profil edukatora zdrowotnego, czyli zestaw pożądanych kompetencji osób realizujących działania z szeroko pojętego zakresu edukacji zdrowotnej.
dr Krzysztof Puchalski, Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi
dr Eliza Goszczyńska, Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w Łodzi
Standardy planowania i ewaluacji programów zdrowotnych
Standardy planowania i ewaluacji programów zdrowotnych skierowane są do osób zaangażowanych w realizację programów prozdrowotnych. Określają zasady oraz najważniejsze narzędzia planowania i ewaluacji programów w celu ujednolicenia podejście do programów, poprawy ich jakości, możliwości porównań różnych programów, budowania bazy dobrych praktyk oraz wzmacniania potencjału zdrowia publicznego.
dr hab. Dorota Cianciara, Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego
prof. dr hab. Piotr Tyszko, Instytut Medycyny Wsi w Lublinie






































































